Yazıya başlamadan önce; Gaziantep ilimizde yaşanan elim olayda hayatını kaybeden vatandaşlarımıza Allahtan rahmet yakınlarına sabırlar diliyorum.
Arayan ve sahaya sağlam basan taraf skoru rahat aldı. Rahat yazmak beni çok rahatsız ediyor, ancak sorumluluk almamak bunu kabul etmektir.
Her doksan dakika çok önemlidir, bu akşam bir baş kaldırış var olma savaşı bekliyor milyonlarca yürek ama sahada ayakta duramayan bir sürü isim bir oyun yok.
Rakip takımın bir oyun planı mevcut hiç ödün vermeden doksan dakikayı tamamlıyor, istediklerini size kabul ettiriyorlar ise size yüklenen tüm misyonlar kocaman bir yalan takım çalışmamış bunu görmek için yeniden bir keşif yapmaya gerek yok.
Oyuncular topu bekliyor topa gitmiyor, savunma dağınık ve dalgın bireysel hatalar bir sayfa yazı doldurur. Fizik güç camdan adam gibi rakibin omuzuna vuran dağlıyor, sahadaki büyük resim ise gol sonrası bizim duyduğumuz mutluluk ve umut bir kaç oyuncumuz dışında kimsede yok.
Özgüven bu işin ilk şifresi her geçen hafta eriyor, üstüne takvim yoğunluğu kadro ne kadar derin olursa olsun kocaman bir uçurum yenilmek değil isyan ettiren, ortada olmayan takım ruhu bir aile kötü günlerde ayakta durur ama maalesef kocaman bir kuyu kazanmaya başlamak için daha fazla mücadele etmek ve bir birine inanmak gerekli, sadece forma oynamıyor, alın teri yürek gerekli bu kendimize batırmamız gereken çuvaldız.
İğne tarafına gelelim; kimse yanlış anlamasın ev sahibi sonuna kadar hak eden taraftı ama hakemin vermediği nizami gol bu denli tecrübeli bir hakem bunca kaos varken sakin kalıp doğru karar veremiyorsa çıkan çiviyi yerine çakacak bir usta bulmak çok zor.
Hafta içine uzanacağız hep birlikte zaman çok kısa kaliteli bir ekip ile oynayacağız.
Her sabrın bir ödülü vardır. Sorunu kabul edersen kaybolur kötü olduğumuzu artık takımına sevdalı olan her yürek kabul ediyor. Sadece çalışın isteyin küllerinizden doğun bunu yapa bilirsiniz, inanmak sağlam bir adımın başlangıç noktasıdır.